Store vinglas

De druif bepaalt de vorm meer dan de maat. Pinot noir en andere bourgognewijnen vragen om een brede, bolle bak met een taillering naar boven, zoals het Definition-bourgogneglas van 96 cl van Spiegelau; die vorm verzamelt lichte aroma's die anders wegwaaien. Bordeaux, cabernet en syrah zijn zwaarder en willen een hogere, iets smallere kelk, waar de 55 cl Supremo Bordeaux van Luigi Bormioli en de 64 cl Symphony van Stölzle Lausitz op mikken. Weet je het niet, neem dan een universeel glas van 40 tot 47 cl zoals Open Up van Chef & Sommelier.

Dan komt de vraag die veel mensen eigenlijk stellen als ze naar grote glazen zoeken: hoe sterk is dit? Bij dunne kristalkelken zit de kwetsbaarheid in de steel, niet in de kelk, en een kort dikke steel is duidelijk robuuster dan een lange slanke. Machinaal geperst glas met een versterkte steelaanzet, zoals de horecaseries van Chef & Sommelier en Stölzle Lausitz, houdt een restaurantvaatwasser jaren vol. Zoek je dikwandig glas dat tegen een stootje kan, kijk dan naar de zwaardere modellen met een massieve voet.

Vul tot de breedste plek van de kelk en niet hoger. In een glas van 65 cl komt dat neer op ongeveer een derde, dus twintig centiliter, en dat is meteen een normale schenkmaat. Vul je verder, dan zit de wijn boven het punt waar de kelk naar binnen loopt en kun je niet meer draaien zonder te knoeien; juist dat draaien brengt zuurstof in de wijn en maakt de geur los.

Temperatuur telt bij grote glazen extra. Een ruime kelk heeft veel oppervlak, dus rode wijn warmt sneller op dan je denkt, en zestien graden is beter dan de kamertemperatuur van een verwarmd huis. Houd het glas bij de steel vast. Wil je een jonge wijn sneller open krijgen, schenk hem dan over in een karaf; twintig minuten lucht doet meer dan een half uur draaien. Voor een sangria of een ruime aperol spritz is een grote kelk ook handig, want daar gaat flink wat ijs in.

Bijna alle wijnglazen op deze pagina zijn kristalglas zonder lood, waarbij kalium, zink of titanium het loodoxide vervangen. Dat levert een harder glas op dat zich dun laat trekken zonder meteen te schilferen, en het is de reden dat een moderne kelk van 96 cl toch een flinterdunne rand kan hebben. Die rand is wel het eerste wat het begeeft, dus laat glazen elkaar nooit raken.

In de vaatwasser gaan grote kelken lastig, simpelweg omdat ze niet passen. Klap zo nodig een rij korfpennen weg en zet de glazen schuin, met de kelk vrij. Een kort programma op vijftig tot zestig graden spaart de glans. Drogen doe je met een pluisvrije doek: pak de kelk vast en draai de doek erin, in plaats van de steel te draaien, want precies die beweging breekt stelen af.

Zoek je toch iets kleiners, dan geeft het overzicht van alle wijnglazen je de volle breedte, en kun je van daaruit naar de rode wijnglazen of de smallere witte wijnglazen doorklikken. Het merk dat hier de grootste kelken levert heeft een eigen pagina: Spiegelau. Wil je een jonge wijn sneller open krijgen dan draaien lukt, dan zijn de decanteerkaraffen de snellere route. En blijft er een halve fles over, dan houden de wijnstoppers hem nog een dag drinkbaar door de koolzuurdruk en de zuurstof buiten de fles te houden.