Margarita-glas

De inhoud loopt van 27 tot 39 cl. Een margarita is na het schudden ongeveer 12 tot 15 cl, dus zelfs het kleinste glas van 27 cl is ruim bemeten. Dat is bewust: de brede kelk moet ruimte laten voor de zoutrand en een schijf limoen zonder dat je vingers erin komen.

Kies het brede sombreromodel, zoals de Royal Leerdam Cocktail van 30 cl of de Luigi Bormioli Roma 1960 van 39 cl, als je de klassieke presentatie wilt. Kies het strakkere model van Schott Zwiesel van 28 cl als je liever iets serveert dat ook voor andere geschudde cocktails werkt. Een gekleurde rand, zoals bij de Bar Professional van 38 cl, verbergt kalksporen beter.

De zoutrand maak je door de buitenkant van de rand met een limoenpartje nat te maken en het glas daarna schuin door grof zout te rollen. Doe dat aan de buitenkant en niet erin, anders valt het zout in de drank en wordt de hele cocktail zilt. Laat een stuk rand vrij voor wie hem liever zonder drinkt.

De klassieke margarita is tequila, limoen en triple sec, geschud en gezeefd. De frozen margarita gaat door de blender en vult het glas voller, en de spicy margarita voegt daar verse chilipeper aan toe.

De dubbele knik in de kelk maakt schoonmaken lastiger dan bij een gewoon glas. In de plooi blijft zout achter, en zout tast op den duur de glans aan. Spoel de rand daarom apart om voordat het glas de vaatwasser in gaat.

Het geharde glas van Arcoroc en Royal Leerdam is gemaakt voor dagelijks barwerk. Schott Zwiesel gebruikt getemperd kristalglas met een versterkte rand, wat scheurtjes bij het afspoelen tegengaat. Zet de glazen rechtop en niet tegen elkaar aan, want de brede kelken tikken makkelijk.

Serveer je de margarita liever zonder zoutrand, dan zijn de coupette glazen de logischere kelk. Het bredere overzicht van kelken en bekers staat bij de cocktailglazen. Voor het schudden en afmeten kijk je bij de cocktailshakers en de jiggers, want een margarita valt of staat bij de verhouding tussen tequila, limoen en triple sec, en die schat je met de hand zelden goed in.