Old Fashioned-glas

De inhoud bepaalt hoe het glas aanvoelt. Rond de 20 cl krijg je een compact glas dat vooral bedoeld is voor gedistilleerd puur of voor een cocktail met kleiner ijs. Tussen 30 en 35 cl zit de klassieke maat: ruimte voor een grote ijsklont van vier bij vier centimeter plus zes centiliter drank, met genoeg rand erboven om te roeren zonder te morsen. Ga je richting 43 of zelfs 50 cl, dan koop je feitelijk een breed waterglas dat ook als cocktailglas dienstdoet.

Kijk daarna naar de bodem. Een dikke, massieve bodem geeft gewicht en houdt het glas stabiel als je erin roert, en hij isoleert een beetje tegen de warmte van je hand. Een gelijkmatige wanddikte zorgt dat het glas niet scheurt als je er ijs in laat vallen. Zet je de glazen dagelijks in de vaatwasser, kies dan een uitvoering met een geharde rand. Slijpwerk aan de buitenkant is decoratie: het breekt het licht mooi, maar het maakt het glas ook wat bewerkelijker om te poetsen.

Begin met het ijs, niet met de drank. Een grote klont smelt veel langzamer dan vijf kleine, omdat het oppervlak per hoeveelheid water kleiner is, en dat is precies waarom je in dit glas zo weinig verdunning krijgt. Heb je geen grote klonten, vul het glas dan echt vol met blokjes in plaats van er drie in te leggen. Halfgevulde glazen smelten het snelst.

Voor een old fashioned roer je bourbon of rye met suikersiroop en bitters in een mengglas met ijs, tot de buitenkant beslaat, en zeef je het geheel over vers ijs in het lage glas. Draai een schil sinaasappel boven het oppervlak zodat de olie erop landt en leg hem erin. Een negroni gaat op dezelfde manier, met gelijke delen gin, campari en rode vermout. Schenk je whisky puur, laat het glas dan leeg en op kamertemperatuur, want kou sluit de aroma's juist af.

De meeste glazen hier zijn van gehard natronkalkglas of van kristalglas zonder lood. Gehard glas is dikker, vergevingsgezinder en de standaardkeuze achter een drukke bar. Kristalglas zonder lood, zoals Schott Zwiesel dat maakt, is helderder en klinkt anders als je ertegen tikt, maar de rand is dunner en dus kwetsbaarder.

In de vaatwasser gaan ze allebei, mits je een kort glazenprogramma draait en de glazen niet tegen elkaar aan zet. De meeste schade ontstaat niet bij het drinken maar in de korf. Een melkwitte waas na verloop van tijd is kalkaanslag en geen slijtage: spoel na met een scheutje azijn in het water en poets droog met een pluisvrije doek. Zet de glazen rechtop weg, want een omgekeerd glas rust met zijn rand op de plank en dat is het zwakste punt.

Zoek je glaswerk voor whisky met een tulpvorm die de geur vasthoudt, kijk dan bij de whiskey glazen. Wil je hetzelfde lage model maar dan voor water en frisdrank, dan staan de tumbler glazen apart, en het volledige overzicht van vormen vind je bij de cocktailglazen. Het recept zelf staat op de pagina van de old fashioned, met de verhoudingen en het ijs erbij, en hetzelfde geldt voor de negroni en de sazerac. Mis je nog gereedschap om mee te roeren en af te meten, kijk dan bij de barlepels.