Cocktailglas

Voor het overgrote deel van de recepten heb je drie vormen nodig. Een glas met steel voor cocktails die zonder ijs geserveerd worden, want je hand warmt de drank anders binnen een minuut op: martiniglazen, coupes, coupettes en nick & nora's vallen in die groep. Een laag, zwaar glas voor alles wat op ijs gaat, waarvoor het old fashioned-glas de standaard is. En een hoog glas voor alles wat je aanvult met tonic, frisdrank of bruiswater, waarvoor je bij de longdrinkglazen kijkt. Wil je daarna uitbreiden, dan kom je uit bij de hurricane voor tropische drankjes en de tiki-mok voor rum.

Op inhoud geldt: liever iets te klein dan te groot. Een cocktail zonder ijs is meestal acht tot twaalf centiliter, dus in een kelk van 25 cl staat hij halfleeg en dat oogt zuinig. Voor drankjes op ijs reken je 25 tot 35 cl, voor longdrinks 30 tot 40 cl. Materiaal is de laatste keuze. Gehard glas is dikker aan de rand en vergevingsgezind, kristalglas zonder lood is dunner en helderder. En bij een zwembad, op een boot of op een festival is kunststof het verstandigst: polycarbonaat ziet er van een meter afstand uit als glas, maar het breekt niet.

Koel het glas voordat je schenkt. Vijf minuten in de vriezer, of een minuut met ijs en water erin, maakt een merkbaar verschil bij alles wat je zonder ijs serveert. Gooi het ijswater weg, schud het glas droog en schenk dan pas. Een beslagen glas is niet alleen mooier om te zien, het houdt de cocktail ook aanzienlijk langer op temperatuur. Vul je shaker daarna ruim met ijs, want te weinig ijs smelt snel en verdunt je drankje meer dan hard schudden ooit doet.

Het glas is daarna nog maar de helft van het verhaal. Een negroni roer je in een mengglas en zeef je over een verse ijsklont in het lage glas. Een espresso martini moet juist hard geschud worden, want zonder die kracht krijg je nooit de schuimlaag die erbovenop hoort. Een mojito bouw je direct in het hoge glas op, met de munt onderin en crushed ice erop. Het verschil tussen roeren en schudden is geen detail: geroerd blijft een cocktail helder en zijdezacht, geschud wordt hij luchtig en iets waterig, en dat laatste is precies wat een sour nodig heeft.

Cocktailglazen krijgen meer te verduren dan wijnglazen. Citruszuur, kleverige siropen, ijsklonten die tegen de wand tikken en een vaatwasser die op een drukke avond twintig keer draait. Kies daarom glaswerk met een geharde rand als het achter een bar staat, want dat is de plek waar breuk begint. Was op een kort glazenprogramma of met de hand, spoel goed na en poets met een pluisvrije doek. Kalkvlekken vallen bij kristalglas extra op en verdwijnen met een scheutje azijn in het naspoelwater.

Bewaar glazen met de kelk omhoog, zodat de rand nergens op rust, en geef coupes onderling wat ruimte. De meeste schade ontstaat niet tijdens het mixen maar in de kast en in de vaatwasserkorf, waar stelen tegen elkaar aan komen te staan. Dat is ook de reden dat een bar met vijf glazen van één vorm goedkoper uit is dan een bar met vijf verschillende: je kunt stapelen, sorteren en bijbestellen zonder na te denken.

Weet je al welke vorm je zoekt, dan kun je meteen doorklikken. De coupette glazen staan apart, en hetzelfde geldt voor de hurricanes, de tiki-mokken, de margaritaglazen en de nick & nora's, die je allemaal in het menu hiernaast vindt. Zoek je juist het recept en niet het glas, dan staat bij elke klassieker op onze receptpagina's de verhouding én het glas waar hij in hoort. En heb je het glaswerk al maar mis je het gereedschap, kijk dan bij de cocktailshakers, waar ook barlepels, jiggers en zeven bij staan. Twijfel je nog over de maat of het materiaal, dan helpen de veelgestelde vragen hieronder je verder.